چـکـــــیده هـا

در سوگ یک مادر!

chakidaha — Tue, 21 Feb 2012 09:44:24 GMT

در سوگ یک مادر!
از: فروزان درویش

صبحگاه پنجشنبه 27 دلو، در سوگِ زنی نشسته بودیم؛ زنِ دهاتی و بی آلایش. زنی، که همسر مهربان کسی بود، زنی که یکی از آرزو هایش پیشی جستن در مرگ بود و همیشه میگفت:«خدا مره از زوار (شوهرش، که همه کاکا زوار می گویندش.) پیش کنه» و همانطور هم شد. همسرش، درست همانندِ یک پرستار تمام عیار، شب و روز در کنارش ماند و لحظه یی تنهایش نگذاشت؛ حتا در زمان واپسین لحظات خداحافظی اش.

کابل هم جامه سپید شد!

chakidaha — Thu, 05 Jan 2012 09:43:00 GMT

دو روز برفباری در کابل

دو روز متوالی است که هوای کابل برفی است، زمینش سپید پوش شده است، نفس جاده هایش هوای تازه را می دهد و زمینش با حرص و ولع تمام، برف ها را در خود می کشاند گویا تشنگی مفرطی را پشت سر گذاشته باشد و از دیگر سو، مژه های درختانش، خبر از پیری و یا خواب شان می دهد که گویا فصل استراحت است و نفس تازه کردن برای بهار دیگر و بار دیگر.

دیروز، پیش از چاشت، در خانه بودم. دخترم و پسرم هر دم بیرون می رفتند و برفبازی می کردند. من هم چندان مانع شان نمی شدم. می گذاشتم که به روی برفها بلغزند و بیفتند و بیفتند. باز دوباره برخیزند. دشت شان را که یخ می گرفت، می آمدند و گرم می کردند و باز همان بود و همان. کودکی، چه روزهای دارد که نفهمیده از آن گذشتیم و ... هیچگاهی هم بر نمیگردد.

امروز صبح که در دفتر آمدم، نظری (مدیر تصویر برداری) مصروف تصویر برداری از دانه های برف بود که رقصان رقصان به زمین می نشستند و رضوانی (عبدالجکیم رضوانی، تهیه کننده برنامه زیبای گل صبح) و هزاره (انور هزاره، تصویر بردار موفق و کار کشته) در وسط حویلی جا خوش کرده بودند و هر که می آمد و از نزدیکی شان می گذشت، یاد دوران کودکی را تازه می کردند. من هم از این شوخی شان بی نصیب نماندم. در آغاز خیلی محترمانه برخورد کردم تا از گزند کلوله (پاغونده) های برف شان در امان بمانم؛ ولی نشد. زدند و من هم فرار را بر قرار ترجیح دادم و بعد خودم هم شریک بازی شدم. زدند و زدم. با مزه بود. یاد روزهای افتادم که در زمستان با همسن و سالانم می رفتیم دامنه کوه، پاغونده بازی می کردیم و زمانی که سرجه می شد(روی برف را یخ می گرفت) لخشک می زدیم( یخمالک می زدیم). چه روزهای تکرار نشدنی بود که قدرش را ندانسته، پشت سر گذاشتیم. تا چشم باز کردیم، دیدیم کوله باری از مسؤلیت ها دورمان را احاطه کرده است. هر روز هم که می گذرد، این بار، سنگینتر و سنگینتر میشود. کجاست توانایی برداشتن شان!

به هر حال، این برفباری، هوای کابل پر دود و غبار را تغییر داد. فرصت تنفس اکسیجن را داد. پیش از این، ... نه؛ دود، کاربن دای اکساید و غبار بود که می کشیدیم و گاهی هم بدون استفاده، پس می دادیم؛ ولی از دیروز به بعد، کمی اکسیجن می کشیم. این هم غنیمت است. میزان امراض طروق تنفسی، فوق العاده بالا بود که تداوی اش هم مشکل. مریضان، سر به در معاینه خانه داکتران بود. گاهی اینجا و گاهی آنجا- بدون جواب مثبت دوا. دلیل عمده؛ هوای بس آلوده شهر کابل بود که سهم ما را از اکسیجن، جیره بندی کرده بود- آنهم به تقریب صفر.
کاش این برفباری ها مثل طلوع خورشید، دوام دار باشد.

هیچخند، با حذف عدد بی ناموسی به روز شد!

chakidaha — Mon, 28 Nov 2011 15:14:00 GMT

حذف عدد بی ناموسی؛ یک موفقیت تاریخی!

................

خیلی دراز نشود حرفم، در این مجلس سنتی(البته در زبان عوام، مجلس سنتی، همان مجلس کوتاه کردن چیز پسر کوچک را هم می گویند که این را با آن اشتباه نگیرید. لطفن!)، تمامی اعضا به کمیته های 40 گانه تقسیم شدند تا روی مسایل بزرگ ملی و کشوری بحث کنند تا آسان تر به نتیجه برسند؛ ولی از شما چه پنهان، کسی به اطاق 39 نرفت که نرفت. من، که شنیدم، خیلی گیج شدم. البته قبلن هم کمی گیج بودم. سوء تفاهم نشود، در مورد 39 گیج بودم.

ادامه را در اینجا بخوانید!

انتظار

chakidaha — Wed, 26 Oct 2011 10:12:00 GMT

انتظار

زنی می ریخت در آیینه زیبایی چشمش را

و پر می کرد در گودال شب اندوه و خشمش را

فرو می خورد در خود خستگی و خواب را هرشب

مبادا حین خوابش یخ زند دستان گرمش را

دو شق می کرد سیبی را، کنارش می نشست انگار

کسی سر می کشد از در، که گیرد هر که سهمش را

زمان در لحظه هایش انتظار مرد را می کاشت

و حس می کرد روی شانه ی رؤیای نرمش را

نگاهش گِـرد در می بافت تار عنکبوتی را

نیامد مرد، تنها ماند، زن، کودک و قومش را

***

و ناگه جِتکه^* ی خورد از صدای گریه ی کودک

به یاد آورد مردم را، دعای روز ختمش را

کابل- سرطان 90
* جتکه: تکان ناگهانی در نتیجه عامل بیرونی و یا یادآوری موضوع و یا خاطره ی

نصیحت کودک به خدا

chakidaha — Thu, 13 Oct 2011 12:31:00 GMT

می گویند در یک روز بارانی، کودکی رو به آسمان کرد و گفت:

خدایا! اینقدر گریه نکن؛ همه کارها درست می شود.

سیاست های دو پهلو تاکی؟

chakidaha — Sun, 25 Sep 2011 13:46:00 GMT

سیاست های دو پهلو تاکی؟
چند روز پیش (در دو پست پیشین، جریان این دو واقعه را در کابل خوانده می توانید.) شاهد شهادت چند فرزند غیور این سرزمین بودیم که با درآغوش گرفتن انتحاری، خیلی های دیگر را از مرگ حتمی نجات دادند؛ اما رییس حکومت ما، با نادیده گرفتن این نوع حماسه آفرینی و ایثارگری در مورد یکی از این از خود گذشتگان، به اثبات رساند که با ما هنوز در همان عصر تحجر و خود بزرگ بینی هستیم و بر دیگری، پشیزی اهمیت نمیدهیم. اگر روزی در پارلمان کشور، تمام نمایندگان مردم از یک قوم انتخاب می شوند، شعار عدم وحدت ملی سرداده می شود و بر آرای مردم انگشت انتقاد گذاشته می شود که چرا همه از یک قوم!؟ و باید اصل وحدت ملی در نظر گرفته شود. زمین و زمان را به هم می زنیم تا به انتخابات، انتصخابات را داشته باشیم. حال نمیدانیم که انتخابات آزاد مردمی از چی جایگاهی در دفتر ریاست جمهوری برخوردار است و ترکیب ملی و یا همان وحدت ملی، در چی موقعیتی قرار می گیرد و چگونه می توان تعریفش کرد؟ اگر روزی یک پشتون بخاطر حل مشکلاتش به یک وکیل هزاره و یا تاجیک مراجعه نماید، آیا وحدت ملی برهم خواهد خورد و یا برعکس، آیینه تمام نمای وحدت ملی خواهد بود؟ از دیگر سو، اگر در حادثه کسی جانبازی می کند، باید از او یادآوری شود و تقدیر شود؛ ولی زمانیکه در عین حادثه از یک شخص تقدیر و تمجید می شود و از شخص دیگر حتا نام برده نمی شود، چی برداشتی میتوان کرد؟ اگر آقای رییس جمهور و یا دیگر بزرگان؟ از فداکاری سمیع الله نام می برد، چرا نام جانعلی را به خاطر نمی آورد؟ آیا او از جانش سیر آمده بود و یا بخاطر همین ملت جانفشانی کرد؟ آیا او جان نداشت و از خانواده اش به تنگ آمده بود و یا خودرا فدای مردمش کرد؟ آخر این سیاست دو پهلو نه، چند پهلو، تا کی؟ آیا می توان با این شیوه به اصل دموکراسی و مردم سالاری رسید؟ آیا با این شکل می توان به همدیگرد اعتماد کرد؟ بعید است!

توضیحات بیشتر از خبر دیروز

chakidaha — Wed, 14 Sep 2011 09:29:00 GMT

توضیحات بیشتر از خبر دیروز

1- گفته می شود که تا هنوز (ساعت 09:30 صبح به وقت کابل) درگیری میان نیروهای مهاجم ساکن در ساختمان نیمه کاره در چهارراهی عبدالحق و نیروهای امنیتی داخلی و خارجی ادامه دارد. 3 یا 5 تن مهاجمین دسگتیر و چند تن دیگر شان هنوز در ساختمان باقی اند.
2- امشب درگیری ها کماکان جریان داشت و صبح وقت صدای چرخبالها بر فراز کابل شنیده میشد.
3- همین لحظه(09:40 صبح) تلویزیون "طلوع نیوز" گفت که نیروهای امنیتی داخل ساختمان شده اند و ششمین مهاجم را از پا درآورده اند و گفته می شود که مهاجمان، امکانات را از قبل - از چند روز پیش تا کنون- در ساختمان جا بجا کرده بودند. زمانی که مهاجمین در ساختمان داخل شده بودند، شخص محافظ ساختمان را کشته بودند.
4 - تلفات تا کنون 11 تن و یک کودک می باشد و در میان زخمی ها، 19 تن می باشد، نیروهای آیساف نیز شامل می باشد.
تبصره: نمیدانم چی خواهد شد. شاید طالبان می خواهند که بدانند که آیا نیروهای داخلی توانایی اداره و تامین امنیت کشور را دارند و یا نه! و یا می خواهند نشان بدهند که ما هنوز خیلی می توانیم خرابگر باشیم. و شایدهای دیگر که حالا مجالش نیست؛ چون باید بروم پی کارم.
بدرود.

خبر تازه؛ انفجار در کابل!

chakidaha — Tue, 13 Sep 2011 16:04:00 GMT

انفجار، انفجار و انفجار!
1- امروز حوالی ساعت شاید 2 بعد از ظهر، 5 انتحاری در یک ساختمان نیمه کاره در چهار راهی عبدالحق داخل شده و به شلیک مرمی آغاز کردند و گفته می شود که هدف شان سفارت امریکا بوده است. ذبیح الله مجاهد و عبدالحق احمدی سخنگویان گروه طالبان، مسؤلیت این حمله را به عهده گرفته اند. از جزییات ان معلومات چندانی در دست نیست.
2- شاید ده دقیقه قبل دو انفجار دیگر در سرک دارالامان کابل نیز صورت گرفت که یکی در نزدیک زون 202 شمشاد روبروی لیسه عالی حبیبیه و دیگر در دهمزنگ کابل در نزدیک پولیس سرحدی می باشد. هنوز جزیاتی در دست ندارم.
3- در حادثه وزیر محمد اکبر خان 5 تن کشته شده است.
4- در حادثه زون 202 شمشاد یک پولیس کشته و چند تن دیگر زخمی شده است.
5- گفته می شود که حادثه چهارراهی عبدالحق، تحت کنترول نیروهای امنیتی داخلی و خارجی در آمد است و کار مندان ادارات مختلفه که در نزدیکی حادثه مصروف وظیفه بودند و به اساس اعلام قبلی مرجع امنیتی، در ادارات شان بودند، حالا به طرف خانه های شان می روند.
6- همین لحظه شنیدم که در ساحه مکروریان کابل در نزدیکی کلینیک شینوزاده نیز یک انتحار و یا انفجار صورت گرفته است.
7- سرک شورای ملی، در نزدیکی زون 202 شمشاد، اصابت راکت بوده است.
8- تلویزیون 1 بر اساس گزارش تازه اش گفت که از 5 مهاجم در ساختمان نیمه کاره 2 ویا 3 (یادم رفت) تن آنرا گرفتار کرده اند.
تبصره:
این حادثه در حالی صورت می گیرد که دیروز شورای عالی صلح برای چندمین بار از مخالفان آدم کش (برادران ناراضی!) خواست که در پروسه صلح بپیوندند.
9- بر اساس نوشته ی در سایت قطره(http://www.ghatreh.com/news/):
ذبیح الله مجاهد: تعدادی از افراد مسلح اين جنبش برای حمله به ساختمان‌های دولتی در نزديكی محل سفارتخانه‌های خارجی افغانستان مستقر شدند.

ذبيح‌الله مجاهد در ادامه افزود: نيروهای طالبان مسلح به نارنجك و كلاشينكف و جليقه هستند و هنوز عمليات هدف قرار دادن ساختمان‌های محل سفارتخانه‌های خارجی در افغانستان ادامه دارد.

وی همچنين تصريح كرد: ساختمان اطلاعات افغانستان و يكی از وزارتخانه‌های اين كشور هدف اصلی طالبان است و تا زمانی كه عمليات ادامه داشته باشد، نمی‌توانم جزئيات بيشتری از تعداد مهاجمان اعلام كنم.
10- در صفحه تلویزیون شمشاد دیده می شود که چرخ بالها بر فراز ساختمان نیمه کاره در چهارراهی عبدالحق در حال پرواز اند.
11- حالا رفتم.
صحتمند، سلامت و آرام باشید!

عید مبارک!

chakidaha — Mon, 29 Aug 2011 13:28:00 GMT

دوستان عزیز سلام.
عید را به شما صمیمانه تبریک می گویم.
در ضمن، همینجا اعلام می کنم که از خفا برامدم و وبلاگ طنزی ام را رسماً باز گشایی کردم.
در اینجا است.
هر روز تان عید.

دوبیتی های هزارگی

chakidaha — Tue, 02 Aug 2011 12:59:00 GMT

نکته: این دوبیتی ها، شاید دیوانگی های روزگار باشد. گناه من نیست!

قــــار

اگو رایی که سر مه قار موکونه

دل نازک مره اوگار موکونه

تنا دل مه اگه بودی که خیره

روز روشو ره سر مه تار موکونه

قبول

ده ای ملکا اَلی گذرو نموشه

ده خم و چم تای دالو نموشه

آبه آتیم میه خانه تو آلی

قبول کو، دل مه تیر از تو نموشه

کابل- 11 سرطان 1390